Talen leren met de kracht van gespreide herhaling

We zouden het liefst alles in één keer onthouden, maar we weten allemaal dat het bij de meesten van ons zo niet werkt. Daarom duiken we in dit artikel in het menselijk geheugen en kijken we hoe het samenhangt met het leren van talen. Het begrip “gespreid leren” speelt daarbij een centrale rol, omdat het zo belangrijk is voor ons geheugen en voor leren. Gespreid leren is een techniek waarbij je opgedane kennis voldoende vaak en met tussenpozen herhaalt, zodat die blijft hangen. Door dezelfde kennis meerdere keren te herhalen, brengen we nieuwe informatie van ons kortetermijngeheugen naar ons langetermijngeheugen. Als we slim gebruikmaken van de manier waarop ons geheugen informatie vasthoudt, leren we zo effectief mogelijk.

Als we het over het onthouden van kennis hebben, moeten we het eerst hebben over de plek waar we alles opslaan. Het menselijk brein is niet alleen ontzettend belangrijk, het is ook een van de meest fascinerende creaties die er bestaan. Elke beschadiging van de hersenen heeft gevolgen voor het hele lichaam. Reclames prijzen bepaalde voedingsmiddelen of supplementen aan die het geheugen zouden verbeteren. Daarnaast hebben mensen de capaciteit van hun brein tot het uiterste gedreven, bijvoorbeeld door mee te doen aan geheugenwedstrijden. De mens is een wezen dat informatie verzamelt. Baby’s nemen bijvoorbeeld alles in zich op. Van de geboorte tot het zesde levensjaar werkt het brein van een kind heel anders dan dat van een volwassene. Jonge baby’s nemen enorme hoeveelheden informatie uit hun omgeving op. Toch behouden we het vermogen om nieuwe informatie op te slaan tot op hoge leeftijd. Bovendien kunnen we alles wat we over onszelf leren, gebruiken om informatie efficiënter op te slaan.

Met het kortetermijngeheugen bedoelen we de eenvoudige, tijdelijke opslag van informatie. Doordat we informatie vasthouden, begint ons brein die als noodzakelijk te bestempelen. Later wordt die informatie nog eens tegen het licht gehouden, waarna we haar opslaan in ons langetermijngeheugen. We kunnen dit eenvoudige model uitbreiden met het werkgeheugen, dat informatie tijdelijk opslaat en bewerkt. Het werkgeheugen fungeert als een systeem voor complexe activiteiten zoals denken, leren en begrijpen. Met ons werkgeheugen kunnen we informatie uit het langetermijngeheugen ophalen en gebruiken. Bovendien kan het werkgeheugen ons helpen om bepaalde informatie langere tijd vast te houden.

Dit principe laat zich goed vertalen naar het leren van talen. Door woorden met bepaalde tussenpozen van een paar minuten, uren of dagen te herhalen, kunnen we ze naar ons langetermijngeheugen verplaatsen. Met verschillende oefeningen waarbij we moeten onthouden hoe een woord eruitziet, in welke volgorde de letters staan en hoe het klinkt, versnellen we die overstap naar het langetermijngeheugen. Ook helpt het om ons werkgeheugen uit te dagen met allerlei quizzen en tests. Zo laten we ons brein weten dat bepaalde woorden belangrijk zijn. Hoe diepgaand we ons met onbekende woorden bezighouden, heeft veel invloed op hoe snel we een woord als essentieel bestempelen en het dus voor lange tijd onthouden. Het kan bijvoorbeeld een groot voordeel zijn als we een nieuw woord niet alleen schrijven en horen, maar het ook zelf uitspreken.

‍

‍

‍‍Hoewel ieders brein anders werkt, zijn er vergelijkbare patronen die ons helpen het menselijk brein beter te begrijpen. Als het erom gaat hoe vaak we een nieuw woord moeten herhalen, lijken we opvallend veel op elkaar. We hebben bijvoorbeeld ontdekt dat een woord het best kan worden opgevraagd vlak voordat we het vergeten. Op dat moment hebben we er nog een vage, maar bestaande herinnering aan. Hebben we moeite met een woord, dan kunnen we het dus het best na een paar minuten opnieuw ophalen. Woorden die ons makkelijker afgaan, halen we pas na uren of zelfs dagen weer op. Kennen we een woord nog steeds nadat we dagenlang met andere dingen bezig zijn geweest, dan mogen we aannemen dat ons brein het betrouwbaar in het langetermijngeheugen heeft opgeslagen.

Losse woorden hebben meer tijd nodig om daar te komen, vooral als ons brein ze niet aan andere kennis kan koppelen. Dan moeten we ook na veel herhalingen ons geduld niet verliezen. Meestal duurt het gewoon wat langer, en dan moeten we onszelf niet naar beneden halen. Daarnaast hebben we gemerkt dat hoe meer lettergrepen een woord heeft, hoe moeilijker het is om het te onthouden. Daarom moeten we vooral bij woorden met veel lettergrepen geduld hebben. Wil een woord maar niet blijven hangen? Dan kunnen we bewust ezelsbruggetjes bouwen en het woord onthouden met behulp van een kunstmatige associatie. We kunnen dingen gebruiken die klinken zoals het woord, of een zin maken die het woord in een context plaatst die voor ons relevant is.

‍

Het is alleen lastig om de ideale volgorde te vinden waarin we woorden moeten herhalen. Dan zouden we elk woord met de hand moeten indelen, op basis van alles wat we over ons geheugen hebben geleerd. Daarom houdt LENGO voor je bij wanneer je elk woord voor het laatst hebt herhaald en hoe goed je het beheerst. Op basis van verschillende factoren maakt de app een planning van wanneer we een woord het best kunnen herhalen. Zo worden woorden automatisch geselecteerd en wordt de ideale leervolgorde bepaald. Als we een nieuwe les openen of een oefening afronden, worden de aanbevolen woorden automatisch gekozen.