Skip to content
Turkish · Imperative

Daily use

Imperative verbs are verbs that signify an order or command. In Turkish, there is no imperative version of the verbs for 1. singular and 1. plural person.

Examples

  • +:
    Sen gel.
    O gelsin.
    Siz gelin(iz).
    Onlar gelsin(ler).

    -:
    Sen gelme.
    O gelmesin.
    Siz gelmeyin(iz).
    Onlar gelmesin(ler).

    Ali eve gitmesin.
    Cem dolabı açsın.
    Siz beri gelin.
    Onlar hediyeyi paketlesin.
    Siz gömleği ütüleyin.

Try it yourself

Sen hemen yanıma (gelmek).Show answer
Sen hemen yanıma gel.
O beni iyi (dinlemek).Show answer
O beni iyi dinlesin.
Siz biraz sessiz (olmak).Show answer
Siz biraz sessiz olun.
Benim burada olduğumu kimseye (söylemek).Show answer
Benim burada olduğumu kimseye söyleme.
Ne olur beni (affetmek).Show answer
Ne olur beni affet.
(Açmak) şu telefonu.Show answer
Aç şu telefonu.
İşini bitirmeden oyun oynayayım (dememek).Show answer
İşini bitirmeden oyun oynayayım deme.
Araba sürerken dikkatli (olmak).Show answer
Araba sürerken dikkatli ol.
Bulaşıkları bugün sen (yıkamak).Show answer
Bulaşıkları bugün sen yıka.
Öğretmeniniz yokken sessiz (olmak).Show answer
Öğretmeniniz yokken sessiz olun.

Keep learning