Skip to content
Turkish · To Be & There Is

I am, you are: personal endings

Turkish has no separate word for am or are in the present. A short personal ending is added straight to the noun, adjective or place word:

  • ben (I): -(y)ım, -(y)im, -(y)um, -(y)üm, e.g. öğrenciyim, yorgunum
  • sen (you): -sın, -sin, -sun, -sün, e.g. hastasın, Türksün
  • biz (we): -(y)ız, -(y)iz, -(y)uz, -(y)üz, e.g. evdeyiz, hazırız
  • siz (you, plural or polite): -sınız, -siniz, -sunuz, -sünüz, e.g. yorgunsunuz

The vowel follows the last vowel of the word: a/ı → ı, e/i → i, o/u → u, ö/ü → ü. After a vowel, a y is inserted before -ım and -ız: hastayım, evdeyiz. For he/she/it nothing is added: O öğrenci. (He is a student.)

Examples

  • Ben mühendisim.
  • Sen çok iyisin.
  • Biz arkadaşız.
  • Siz bugün çok şıksınız.

Try it yourself

Ben bu okulda (öğrenci).Show answer
Ben bu okulda öğrenciyim.
Ben çok (yorgun), biraz uyuyacağım.Show answer
Ben çok yorgunum, biraz uyuyacağım.
Ben (Türk), İzmir'de doğdum.Show answer
Ben Türküm, İzmir'de doğdum.
Ben (hazır), gidebiliriz.Show answer
Ben hazırım, gidebiliriz.
Ben bugün (hasta), işe gitmiyorum.Show answer
Ben bugün hastayım, işe gitmiyorum.
Ben akşam altıdan sonra (evde).Show answer
Ben akşam altıdan sonra evdeyim.
Ben bugün çok (mutlu).Show answer
Ben bugün çok mutluyum.
Ben bir lisede (öğretmen).Show answer
Ben bir lisede öğretmenim.
Ben çok (üzgün), köpeğim kayboldu.Show answer
Ben çok üzgünüm, köpeğim kayboldu.
Sen de (öğrenci), değil mi?Show answer
Sen de öğrencisin, değil mi?