Den Ton benennen

Die thailändische Schreibweise verrät den Ton jeder Silbe. Prüfe drei Dinge: die Klasse des ersten Konsonanten, ob die Silbe lebendig ist (ein langer Vokal, ไ ใ ำ เ-า, oder ein Endlaut ng, n, m, y, w) oder tot (ein anderer kurzer Vokal, oder ein Endlaut k, t, p), und das Tonzeichen.

• Mittelklasse (ก จ ด ต บ ป อ): lebendig = เสียงสามัญ, tot = เสียงเอก; mit ่ เอก, ้ โท, ๊ ตรี, ๋ จัตวา.
• Hochklasse (ข ฉ ถ ผ ฝ ส ห …): lebendig = เสียงจัตวา, tot = เสียงเอก; mit ่ เอก, ้ โท.
• Tiefklasse (alle anderen): lebendig = เสียงสามัญ, tot kurz = เสียงตรี, tot lang = เสียงโท; mit ่ โท, ้ ตรี.

Ein stummes ห vor ง ญ น ม ย ร ล ว macht diesen Buchstaben zur Hochklasse (หมา hat steigenden Ton), und อ vor ย macht ihn zur Mittelklasse (อยู่ ist Tiefklasse).