Modals: мора, сме, треба

морати (must): морам, мораш, мора, морамо, морате, морају – Деца морају да спавају.
смети (may, be allowed): смем, смеш, сме, смемо, смете, смеју – Смем ли да уђем? Овде се не сме пушити.
моћи (can) is about ability: Не могу да нађем кључеве.
треба да (should) is impersonal in the standard language, so треба never changes, whoever the subject is: Ми треба да кренемо, Они треба да стигну у осам. Colloquial требамо, требаш да… is very common but not standard.
When требати means to need, the needed thing is the subject and the verb agrees with it, while the person is in the dative:

• Треба ми помоћ (I need help)
• Требају ми нове ципеле (I need new shoes)
• Ти ми требаш (I need you)