Tsjechisch leren

Het Tsjechisch gebruikt drie verschillende woorden voor een taal, en elk heeft zijn eigen functie: - čeština is het zelfstandig naamwoord, de naam van de taal. Het verbuigt als žena: Čeština je krásná. (Het Tsjechisch is mooi.), v češtině (in het Tsjechisch), do češtiny (in het Tsjechisch), Mám rád češtinu. (Ik hou van het Tsjechisch.) - česky is het bijwoord in het Tsjechisch, gebruikt na mluvit, psát en říct: Mluvíte česky? (Spreekt u Tsjechisch?) Zeg nooit mluvím češtinu. - český is het bijvoeglijk naamwoord en komt overeen met het zelfstandig naamwoord: český film, česká kuchyně, české pivo, čeští studenti. Na rozumět, umět en učit se zijn zowel het bijwoord als het zelfstandig naamwoord correct: rozumím německy / němčině, umím španělsky / španělštinu, učím se česky / češtinu / češtině. Taalwoorden worden met een kleine letter geschreven.