Zum Inhalt springen
Türkisch · Verbformen B1

Selbst: kendi

Kendi bedeutet selbst. Wie ein Substantiv erhält es eine Possessivendung für die Person und dann eine Kasusendung.

  • Betonung, ich selbst / du selbst: kendim, kendin, kendisi, kendimiz, kendileri. Bu evi kendimiz boyadık.
  • Objekt: kendimi, kendini, kendimizi, kendinizi, kendilerini (kendini eleştirmek).
  • Dativ: kendime, kendine (kendine bakmak, Kendine iyi bak!).
  • Ablativ: kendimden, kendinden (kendinden emin = selbstsicher).
  • kendi kendime = ganz allein, zu mir selbst.

Für er / sie werden sowohl kendine als auch kendisine verwendet.

Manche Verben werden mit -(ı)n reflexiv: yıkamak → yıkanmak (sich waschen), giymek → giyinmek (sich anziehen), hazırlamak → hazırlanmak (sich fertig machen), kurulamak → kurulanmak (sich abtrocknen), övmek → övünmek (sich brüsten).

Beispiele

  • Kendine biraz zaman ayır.
  • Bu soruyu kendim çözdüm.
  • Onlar kendilerini çok yorgun hissediyor.
  • Çocuklar hızlıca giyindi ve okula gitti.

Jetzt bist du dran

Bu pastayı (kendi (ben)) yaptım.Lösung anzeigen
Bu pastayı kendim yaptım.
Ödevini (kendi (sen)) mi yaptın?Lösung anzeigen
Ödevini kendin mi yaptın?
Müdür bu mektubu (kendi) yazdı.Lösung anzeigen
Müdür bu mektubu kendisi yazdı.
Bu evi (kendi (biz)) boyadık.Lösung anzeigen
Bu evi kendimiz boyadık.
Çocuklar odalarını (kendi) topladılar.Lösung anzeigen
Çocuklar odalarını kendileri topladılar.
Ali aynada (kendi) baktı.Lösung anzeigen
Ali aynada kendine baktı.
Artık (kendi (ben)) daha çok güveniyorum.Lösung anzeigen
Artık kendime daha çok güveniyorum.
Tatilde (kendi (sen)) iyi bak!Lösung anzeigen
Tatilde kendine iyi bak!
Sen (kendi) çok eleştiriyorsun.Lösung anzeigen
Sen kendini çok eleştiriyorsun.
Lütfen önce (kendi) tanıtın.Lösung anzeigen
Lütfen önce kendinizi tanıtın.