Duński z LENGO

W duńskim zdaniu głównym czasownik osobowy stoi zawsze na drugim miejscu. Jeśli zdanie zaczyna się od podmiotu, szyk jest jak w polskim: Jeg tager toget. Jeśli na początku jest coś innego – wyrażenie czasu lub miejsca, przysłówek typu så, nu, derfor, heldigvis, słowo pytające lub całe zdanie podrzędne – podmiot przesuwa się za czasownik (inwersja): - I morgen tager jeg toget. (Jutro biorę pociąg.) - Hvad laver du? (Co robisz?) - Når jeg har fri, tager jeg toget. (Kiedy mam wolne, biorę pociąg.) Spójniki og, men, eller, for nie liczą się jako element, więc po nich następuje szyk prosty: Jeg er træt, men jeg tager toget. W og så i og derfor, så lub derfor stoi na początku swojego zdania, więc stosuje się inwersję: og så går vi.